Kenia en een beetje Oeganda

Inmiddels zijn we alweer ruim een maand in Kenia aan de slag. We werken samen op een dokterspost van de Rotary Doctors, die 2 dagen per week op de vaste locatie in Mundika spreekuur houdt. De overige 3 dagen gaan we met de jeep en alle equipment naar andere dorpjes waar we op 1 dag in een andere dispensary zitten en 2 dagen in een kerkje patiënten zien.In vele opzichten lijkt Kenia op Oeganda, maar toch verschillen de 2 buurlanden ook van elkaar. Hier zien we op het spreekuur ook vele lieve kindjes, die vaak gaan brullen en wegrennen als Chris ook maar een vinger naar hun uitsteekt. Mzungus (blanke mensen) kennen ze niet in de kleine dorpjes en vinden ze heel eng, ondanks dat Chris al een stuk bruiner is dan aan het begin van onze reis. Net als in Oeganda hebben de meeste ouders of zelf bij een apotheek al antimalaria tabletten en/of antibiotica gehaald voor hun kind, of ze zijn een week geleden bij een andere Keniaanse dokterspost geweest. Helaas krijgen ze hier van de andere posten veel medicijnen zonder dat de kids goed nagekeken zijn of bloedonderzoek is gedaan. Het is dan ook geen uitzondering als ze voor een simpele verkoudheid drie soorten antibiotica en antimalaria medicatie voorschrijven. Naast malaria zien we ook redelijk wat ondervoede kids. Laatst hebben we een kind van 1,5 jaar gezien die veel te veel problemen tegelijkertijd had. Behalve ernstige ondervoeding, was hij ook een maand geleden hiv positief getest, maar de moeder had hem nog niet naar een kliniek gebracht voor behandeling. Nu komt hij bij ons met hoge koorts door een combinatie van malaria en een longontsteking en daarnaast ernstige bloedarmoede (Hb 4.0). We hebben het kind maar ingestuurd naar het ziekenhuis.

Elke vrijdag houden we spreekuur in Buradi, vlakbij de Oegandeze grens. Hier zien we de meeste ondervoede kinderen, omdat de mensen in Oeganda armer zijn dan in Kenia. Ze verbouwen vaak cassave, omdat dat makkelijk en goedkoop is. Maar helaas is dat dan ook het enige wat de kinderen te eten krijgen. Cassave bevat echter weinig voedingsstoffen en dat zien we terug in de kinderen die soms minder dan 60% wegen van wat ze zouden moeten wegen. We behandelen onder andere een moeder die 3 dochters heeft, waarvan de jongste 2 ernstige ondervoeding hebben. De baby woog bij geboorte 3 kg, maar nu met 4 maanden nog maar 2,4 kg. Van de kliniek krijgen ze verrijkte melkpoeder mee, maar helaas wordt die verdeeld met de andere 2 kinderen en krijgt de baby het maar af en toe te eten. Vorige week zijn we illegaal overgestoken naar Oeganda gegaan om te kijken waar ze wonen en hoe we ze beter kunnen helpen met het geld dat jullie gedoneerd hebben. Het was een hele tocht om daar te komen en we zijn met fiets en al 2x met een houten bootje de rivier overgestoken om vervolgens nog een uur door de bush te lopen voor we bij hun huis aankwamen. Het viel ons eigenlijk erg mee en ze hebben een redelijk stuk land waarop ze genoeg voedsel moeten kunnen verbouwen. Maar ook zij verbouwen alleen cassave, omdat dat goedkoop is. Behalve dat cassave weinig voedingsstoffen bevat, duurt het ook 1,5 jaar voordat het geoogst kan worden. In de tussentijd is er dus weinig of geen eten. Toen we vroegen wat ze zelf het liefst zou willen van ons, was haar suggestie om een koe voor het gezin te kopen. Koeien zijn hier een statussymbool en niet goedkoop. Een kalf kost 15.000 ksh en een volwassen koe 60.000 ksh (omgerekend 150 tot 600 euro). Aangezien we niet kunnen bedenken hoe ze met een koe beter voor haar kinderen kan zorgen, denken we dat de koe meteen verkocht zal worden. Na wat brainstormen met de lokale mensen, hebben we uiteindelijk vele zaden en bonen gekocht die ze kan planten of opeten en 2 kippen en een haan, die hopelijk snel voor eieren en kuikens gaan zorgen.

In de weekenden zijn we heerlijk vrij en verkennen we de omgeving. Met twee jongens van het team zijn we twee weekenden gaan fietsen. Afgelopen zaterdag zijn we naar Port Victoria op en neer gefietst, een rit van 110 km over heuvelachtige zandweggetjes. Met name voor Louisa was het een uitdaging, omdat ze de rit moest fietsen op een afgedankte witte Veluwe fiets. De rit begon ook nog eens met een lekke band, nadat ze iets te hard tegen één van de vele stenen op de weg was gereden. Gelukkig kan je hier bij elk dorp je band laten plakken voor 20 cent en was de rest van de rit prachtig door de bush en kleine dorpjes heen. Port Victoria is een schattig vissersplaatsje aan Lake Victoria waar ze veel tilapia vangen en vervoeren naar de rest van het land. Het andere weekend hebben we met de fietsen in de auto de ferry genomen naar Rusinga Island. Na een dag fietsen in de bergen, hebben we op het eiland overnacht in een Keniaans hotelletje voor 2 euro pp. Hiervoor krijg je wel een Keniaanse douche wat betekent dat je met een jerrycan water en een teiltje mag proberen te douchen, aangezien ze geen stromend water hebben. Het volgende weekend hebben we dit wel gecompenseerd door in een mooi hotel in het regenwoud van Kakamega te overnachten en ons papieren huwelijk te vieren. Het hotel is een christelijke retraite, dat midden in het regenwoud ligt. Vergezeld door vele aapjes, hebben we daar 2 wandelingen gemaakt en zijn we op ons jubileum ‘s ochtends vroeg in het donker vertrokken om de zonsopkomst te zien op een heuvel.

Over een paar dagen zit ons werk er na 4 maanden weer op in Afrika en gaan we nog 10 dagen rondreizen en relaxen in Kenia. We hopen nog een mooie duik te maken voor de kust van Afrika en te vertoevenen op een mooi strand. De afgelopen maanden zijn voorbij gevlogen en we hebben een super mooie tijd gehad, maar kijken er ook naar uit om weer lekker thuis te zijn.